Zatrucie metaldehydem u psów

Leczenie

Z powodu braku odtrutki leczenie zatruć metaldehydem opiera się na postępowaniu przeciwobjawowym. Większość autorów podkreśla, że choć metaldehyd wywołuje zatrucia bezpośrednio zagrażające życiu, szybka i logicznie przeprowadzona pomoc daje bardzo dobre efekty i znacznie zwiększa przeżywalność. Za tak pojętą pomoc należy uznać podtrzymanie wydolności krążeniowo-oddechowej, kontrolę objawów nerwowych, opanowanie hipertermii i ewakuację trucizny z organizmu.

Jeśli nie upłynęły jeszcze 2 godziny od połknięcia trucizny i zwierzę nie wykazuje objawów zatrucia, należy próbować wywołać wymioty. Intensywna wstępna dekontaminacja znacząco zwiększa szanse przeżycia i skraca czas leczenia (16). Jako środki wymiotne zaleca się apomorfinę w postaci iniekcji (0,03-0,05 mg/kg i.v. lub i.m.) lub podaną do worka spojówkowego (8), u kotów zalecana jest ksylazyna (1,1 mg/kg i.m. lub s.c.) (16). Do innych, doustnych emetyków stosowanych u małych zwierząt należą: 7-procentowy syrop z korzenia wymiotnicy (pies: 1-2 ml/kg, kot: 3,3 ml/kg), 3-procentowa woda utleniona (1-5 ml/kg, przy maksymalnej dawce 50 ml u psów i 10 ml u kotów) (16), roztwór płynu do ręcznego mycia naczyń (10 ml/kg mieszaniny 3 łyżek stołowych płynu i 240 ml wody). Nie należy stosować detergentów do automatycznych zmywarek ze względu na ich działanie żrące. Powszechnie stosowane w polskich praktykach środki, jak siarczan miedzi czy roztwór soli kuchennej, w piśmiennictwie anglojęzycznym uważane są za mało bezpieczne (16). Część doustnych środków wymiotnych może być z powodzeniem stosowana przez właściciela jeszcze przed udzieleniem fachowej pomocy przez lekarza weterynarii. Niestety, często zdarza się, że właściciel pouczony [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas