Zatrucie metaldehydem u psów

Zapobieganie

Z przeprowadzonych badań wynika, że do zatruć dochodzi najczęściej na terenach miejskich, na prywatnych posesjach właścicieli zatrutych zwierząt (20, 25). Preparaty ślimakobójcze zjadane są albo z ziemi po ich uprzednim rozsypaniu przez właściciela, albo bezpośrednio z opakowania, co zdarza się czasem mimo zachowania środków ostrożności (20). Dlatego oprócz leczenia zatruć metaldehydem lekarze weterynarii powinni zwrócić uwagę na edukację właścicieli zwierząt, zwłaszcza w sezonie częstszego stosowania moluskocydów.

Piśmiennictwo

1. Andreasen J. R. Jr..: Metaldehyde toxicosis in ducklings. „J. Vet. Diagn. Invest.”, 1993, 5, 501.
2. Bohosiewicz M.: Metaldehyd. [W:] Toksykologia weterynaryjna. Państwowe Wydaw. Rolnicze i Leśne, 1975, 228-229.
3. Booze T.F., Oehme F.W.: An investigation of metaldehyde and acetaldehyde toxicities in dogs. “Fund. Apl. Toxicol.”, 1986, 6, 440-446.
4. Booze T.F., Oehme F. W.: Gas chromatographic analysis of metaldehyde in urine and plasma. “J. Anal. Toxicol.”, 1985, 9(4), 172-173.
5. Booze T.F., Oehme F.W.: Metaldehyde toxicity. “A Review. Vet. Hum. Toxicol.”, 1986, 27, 11-19.
6. Campbell A., Chapman M.: Metaldehyd. [W:] Zatrucia u psów i kotów. Sima WLW 2001, 190-194.
7. Campbell A.: Metaldehyde poisoning of dogs. “Vet. Rec.”, 2008, 163(11), 343.
8. Dolder L.K.: Metaldyhede toxicosis. “Vet. Med.”, 2003, 213-215.
9. Gfeller R.W., Messonnier S.P.: Metaldehyde. [W:] Handbook of small animal toxicology and poisonings. Mosby 1998, 178-180.
10. Gupta R.C.: Metaldehyde. [W:] Veterinary Toxicology Basic and Clinical Principles. Elsevier 2007, 518-521.
11. Homeida A.M., Cooke R.G.: Pharmacological aspects of metaldehyde posoning in mice. “J. Vet. Pharmacol. [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas