Zatrucie metaldehydem u psów

W przypadku braku efektu po leczeniu diazepamem zaleca się wprowadzenie zwierzęcia w sen podstawowy za pomocą pentobarbitalu w dożylnej dawce początkowej 3-15 mg/kg (16). Campbell (6) zaleca dawkę 25-30 mg/kg pentobarbitalu. Sen powinien być utrzymany przez 4 godziny, w tym celu, jeśli to potrzebne, stosuje się pentobarbital w postaci powtarzanych iniekcji dożylnych (16). Jeśli po tym czasie konwulsje utrzymują się, należy wprowadzić pacjenta w śpiączkę trwającą przynajmniej 24 godziny. Wywołuje się ją ciągłym dożylnym wlewem pentobarbitalu w dawce 1-6 mg/kg/godzinę (lub wyższej, jeśli to konieczne do podtrzymania odpowiedniej narkozy).

Istnieją pewne kontrowersje na temat stosowania barbituranów w zatruciach metaldehydem. Według Puschner (17) barbiturany jako induktory wątrobowych enzymów mikrosomalnych kompleksu P-450 mogą stymulować metabolizm metaldehydu. Wydają się to potwierdzać badania Tardieu (22), w których wykazano znaczne zmniejszenie efektów toksycznych metaldehydu u szczurów, którym wcześniej podano pentobarbital. Nie dysponujemy jednak wiedzą na temat tego, czy późniejsze podanie barbituranów (u już zatrutego psa) i tym samym opóźniona stymulacja cytochromu P-450 daje wymierny efekt terapeutyczny. Z kolei Richardson (17) zwraca uwagę na powinowactwo barbituranów do enzymu rozkładającego aldehyd octowy (metabolit metaldehydu), co wywiera potencjalnie niekorzystne działanie tych leków na kinetykę metaldehydu. Większość autorów wymienia barbiturany jako jedne z głównych leków stosowanych w terapii omawianych zatruć (6, 8, 9, 10, 13, 15, 16, 21).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas