Zatrucia roślinami domowymi u psów i kotów
Postępowanie lecznicze
W leczeniu należy w pierwszej kolejności wdrożyć ogólne procedury dekontaminacji przewodu pokarmowego W tym celu powinna zostać przeprowadzona ewakuacja treści żołądkowej poprzez wywołanie wymiotów, podanie węgla aktywowanego oraz środków przeczyszczających. W przypadkach, w których wystąpiły już intensywne wymioty, należy podać środki przeciwwymiotne, łącznie z węglem aktywowanym oraz środkami przeczyszczającymi. Przeprowadzone odpowiednio wcześnie procedury dekontaminacji pomogą w zminimalizowaniu ilości wchłoniętej toksyny oraz późniejszych skutków klinicznych.
W przypadku kotów, u których występujące objawy zatrucia nie obejmują anurii, najlepszym leczeniem będzie wyrównanie występującego odwodnienia oraz podanie płynów w ilości 2-3 razy większej od dziennego zapotrzebowania, w celu wymuszenia diurezy. Wymuszona diureza powinna zostać utrzymana przez 48 do 72 godzin. Takie działanie terapeutyczne w zdecydowanej większości przypadków zapobiega wystąpieniu niewydolności nerek z towarzyszącym bezmoczem. Kontrolne badania biochemiczne krwi powinny być wykonywane co 12 do 24 godzin w celu oceny stanu nerek.
Gdy w wyniku działania toksyn dojdzie do wystąpienia bezmoczu, metody leczenia są ograniczone. Istnieją przypadki kotów z niewydolnością nerek w wyniku zatrucia lilią, u których przeprowadzono dializę. Nie zawsze jednak daje ona pozytywne efekty. Jest jednak możliwe odzyskanie czynności nerek u pacjentów w przeciągu 10-14 dni. Środki farmakologiczne używane rutynowo w celu stymulacji pracy nerek, takie jak furosemid, tiazydy czy mannitol, nie są skuteczne w bezmoczu wywołanym przez toksyny lilii. Zatem po wykształceniu się anurii dializa otrzewnowa oraz hemodializa pozostają jedynymi potencjalnymi możliwościami leczenia.
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
