Zastosowanie leków przeciwarytmicznych klasy III wg Vaughana-Williamsa u psów
Zastosowanie leków przeciwarytmicznych klasy III w komorowych zaburzeniach rytmu serca
Stosowanie leków antyarytmicznych w komorowych zaburzeniach rytmu serca stanowi złożony problem. Żaden z leków antyarytmicznych nie zmniejsza śmiertelności u ludzi, a u psów nie prowadzono takich badań. Ponieważ profil bezpieczeństwa sotalolu wydaje się porównywalny z leczeniem innymi beta-adrenolitykami przy prawidłowym odstępie QT oraz funkcji nerek, sotalol może być lekiem pierwszego wyboru w zapobieganiu nawrotom monomorficznego częstoskurczu komorowego.
Ważne jest, by pamiętać o możliwości wystąpienia działań niepożądanych u psów, w tym częstoskurczu torsade de pointes (8). Dużym ograniczeniem w stosowaniu amiodaronu jest wspomniany wyżej profil niepożądanych działań pozasercowych. Wyniki badań z dofetilidem u ludzi są niejednoznaczne, dlatego lek ten obecnie nie ma określonych zasad stosowania w arytmii komorowej.
Podobnie jest w przypadku innego leku z tej klasy, celiwaronu. Podejmowane są próby łączenia leków III klasy z innymi lekami antyarytmicznymi. Korzystne może być dołączenie meksyletyny do amiodaronu w przypadku jego nieskuteczności (12) czy (podobnie jak w leczeniu migotania przedsionków) łączenie ranolazany z lekami klasy III (13). U psów oceniano łączenie sotalolu z meksyletyną u owczarków niemieckich (14).
Właściwości farmakokinetyczne leków przeciwarytmicznych klasy III
Amiodaron wykazuje dużą objętość dystrybucji. W bardzo dużym stężeniu (do 300 razy wyższym niż w surowicy) kumuluje się w tkance tłuszczowej. U psów jest metabolizowany w wątrobie do aktywnego metabolitu. Po jednorazowym doustnym [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
