Zastosowanie ezofagogastroduodenoskopii w rozpoznawaniu chorób przedniego odcinka przewodu pokarmowego u kotów – opis przypadków klinicznych
Przypadek 4
Opis zwierzęcia
Gatunek: kot;
rasa: europejski;
płeć: samiec;
wiek: 14 lat;
masa ciała: 4,5 kg.
Wywiad
W wywiadzie ustalono, że kot od dłuższego czasu był leczony na nieswoiste zapalenie jelit oraz na przewlekłe zapalenie trzustki. Od ok. 3 miesięcy nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia kota, wymioty pojawiały się codziennie, najczęściej w godzinach porannych, o niewielkiej objętości, barwy żółtej, czasem z domieszką niestrawionego jedzenia lub niewielkiej ilości krwi. Dodatkowo u kota występowało nadmierne mlaskanie i zmienny apetyt. Zwierzę wykazywało zmniejszoną aktywność, kał oddawało uformowany i nie wykazywało zaburzeń w oddawaniu moczu. Leczenie z zastosowaniem inhibitorów pompy protonowej, leków usprawniających motorykę przewodu pokarmowego, leków przeciwwymiotnych, leków cytoprotekcyjnych, glikokortykosteroidów i diety typu sensitivity nie przyniosło zadowalających efektów.
Badanie kliniczne
W badaniu klinicznym u kota stwierdzono: błony śluzowe różowe, wilgotne i gładkie. Czas wypełniania kapilar wynosił ok. 2 s. Węzły chłonne żuchwowe i podkolanowe były prawidłowej wielkości i kształtu, niebolesne. Okolica krtani i tchawicy nie była reaktywna podczas omacywania. Osłuchowo okolica krtani i tchawicy, pola płucne i tony serca były prawidłowe. Jama brzuszna była niebolesna, miękka, palpacyjnie w dobrzusznej części przodobrzusza stwierdzono wyczuwalny twór konsystencji twardej. Tętno było regularne.
Badania laboratoryjne krwi
[...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





