Zastosowanie diagnostyki ultrasonograficznej w wybranych schorzeniach nerek u psów i kotów – część I

Prawidłowy obraz

Do
badania ultrasonograficznego nerek rekomendowane jest użycie głowic
konweksowych o częstotliwości około 5-7,5 MHz u psów ras dużych i
średnich oraz 7,5-9 MHz u psów ras małych i kotów. W prawidłowym obrazie
nerek ich powierzchnia na USG jest gładka i dobrze odgraniczona od
pozostałych narządów. Wielkość nerek można określić poprzez pomiar ich
długości, szerokości i wysokości. U kotów nerki osiągają wartości:
długość – 3,2-4,4 cm, szerokość – 2,2-2,8 cm. U kocurów kastrowanych
parametry te mogą być nieco mniejsze. U psów, z racji zróżnicowania
wielkościowego gatunku, brak jest jednoznacznych norm wielkości nerek,
niemniej jednak widoczna jest korelacja między masą ciała pacjenta a
wielkością nerek (tab. 1). W ultrasonograficznej ocenie nerek bardzo
ważna jest ich symetria względem siebie.

Podczas badania USG nerek można zróżnicować cztery następujące obszary:

1. W
   zależności od sposobu przyłożenia głowicy i tym samym kąta padania
   wiązki ultradźwięków można uwidocznić hiperechogeniczną torebkę
   włóknistą okalającą nerkę.
2. Najbardziej zewnętrzną warstwę
   miąższu stanowi kora nerki. Jest to warstwa cechująca się wyższą
   echogenicznością od leżącej poniżej warstwy rdzennej. Echogeniczność
   kory należy przyrównać do echogeniczności niezmienionej wątroby oraz
   śledziony. Kora lewej nerki [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas