Zastosowanie badania cytologicznego węzłów chłonnych w praktyce klinicznej psów i kotów

Węzeł chłonny odczynowy

Powiększenie odczynowe węzłów chłonnych jest spowodowane proliferacją komórek układu limfoidalnego na skutek stymulacji antygenowej, która z kolei jest wynikiem infekcji, zapalenia, chorób immunologicznych lub nowotworowych, z obszarów, z których chłonka jest kierowana do węzła chłonnego.

Dominującymi komórkami są małe limfocyty, ale dochodzi również do wyraźnego wzrostu odsetka plazmocytów, który może sięgać 20% (ryc. 4). Obecne też mogą być komórki Motta, będące plazmocytami aktywnie produkującymi przeciwciała. Cytoplazma tych komórek jest często niewidoczna, przysłonięta okrągłymi ciałkami Russela, zawierającymi przeciwciała.

W preparatach obecne są średnie limfocyty i limfoblasty, jednak nie przekraczają one 20% komórek jądrzastych. Inne komórki widoczne w rozmazach to: komórki dendrytyczne, neutrofile, eozynofile, makrofagi i pojedyncze mastocyty (2, 7, 8).

U młodych kotów opisywana była limfadenopatia idiopatyczna, w której dochodziło do znacznego uogólnionego powiększenia obwodowych węzłów chłonnych. Które histologicznie przypominało chłoniaka. Wśród komórek dominowały średnie i duże limfocyty, mniej liczne były małe limfocyty i plazmocyty. U większości kotów w ciągu 1-17 tygodni dochodziło do spontanicznej regresji zmian (5, 6). Uogólniona limfadenopatia może u kotów wystąpić w przebiegu zespołu niedoboru odporności (FIV) i bartonellozie (3).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas