Zastosowanie badania cytologicznego węzłów chłonnych w praktyce klinicznej psów i kotów

Pobieranie materiału

Biopsja cienkoigłowa z węzłów chłonnych jest cenną metodą diagnostyczną nie tylko ze względu na szybkość oceny i wartościowe dla postawienia rozpoznania informacje, ale też ze względu na możliwość pobrania materiału również u zwierząt w złym stanie klinicznym. Większość pacjentów nie wymaga znieczulenia do nakłucia. Do pobrania bioptatów z węzłów chłonnych jamy brzusznej wystarczy krótkotrwała premedykacja. Jest to szczególnie ważne u pacjentów, u których szybkie postawienie diagnozy umożliwia niezwłoczne podjęcie leczenia lub eutanazję przy złym rokowaniu i braku szans na poprawę komfortu życia.

Biopsję można wykonywać ze wszystkich dostępnych węzłów chłonnych. Może to być biopsja przez bezpośrednie nakłucie, biopsja pod kontrolą USG lub odciski z pobranych operacyjnie węzłów chłonnych (ryc. 2). Do pobrania bioptatów z zewnętrznych węzłów chłonnych nie jest konieczna nawet premedykacja, pod warunkiem, że pacjent jest spokojny. Nakłuwać można węzły podżuchwowe, przedłopatkowe, pachwinowe i podkolanowe.

Przy uogólnionej limfadenopatii najbardziej zalecana jest biopsja z podkolanowych lub przedłopatkowych węzłów chłonnych, ze względu na łatwość pobrania materiału i niewielkie ryzyko nakładania się na obraz cytologiczny innych nieprawidłowości. Na skład komórkowy węzłów podżuchwowych nakładają się stany zapalne w jamie ustnej. Węzły te zawierają często dużą ilość materiału martwicowego, niediagnostycznego. Z kolei węzły chłonne przedłopatkowe mogą być poprzerastane bezkomórkowym tłuszczem, który wpływa na wrażliwość limfocytów na uszkodzenia i uniemożliwia prawidłowe wybarwienie komórek (2, 7).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas