Zarządzanie portfelem praktyki weterynaryjnej – rozumienie liczb, pojęć ekonomicznych i finansowe aspekty działalności – cz. I
Ponieważ wartość praktyki (której synonimem – na potrzeby zarządzania dla nie ekspertów – może być próg rentowności) jest ściśle powiązana z zyskiem, praktyki mają ogólnie niską rentowność. Jeszcze bardziej niepokojące jest jednak to, że większość właścicieli lub menadżerów tych biznesów zupełnie nie zdaje sobie sprawy z istnienia problemu. Znaczna część także po prostu nie chce go dostrzegać. Tradycyjnie wielu lekarzy weterynarii polega na swoich umiejętnościach specjalistycznych i stałych pacjentach, nie rozważając rozwoju swoich działalności jako biznesów, co, jak niejednokrotnie już wskazywaliśmy, jest szczególnie niepokojące.
Nie ma typu czy rozmiaru praktyki, który byłby odporny na wysoki próg rentowności, czyli niską rentowność ogólną.
Oczywiście „od zawsze” istnieją praktyki o niskiej lub zerowej rentowności, ale są to zazwyczaj działalności dodatkowe, otwarte kilka godzin w tygodniu, często część większej grupy w rękach jednego właściciela. Niemniej większe praktyki, jak i grupy, również nie są odporne na wysoki BEP czy niską rentowność. Z pozoru mogą one nawet wydawać się doskonałe pod każdym względem związanym z finansami. Często są to z zewnątrz modelowe praktyki, ale z płytkimi przepływami pieniężnymi (ang. cashflow), a zatem z niską wartością i badając dalej, niską rentownością.
Spektrum zagrożenia niską rentownością, powiedzmy to wprost, obejmuje zarówno małe praktyki o niskich przychodach, jak i wysokiej rozpoznawalności, wieloosobowe praktyki z nowoczesnymi, dobrze wyposażonymi obiektami i pokaźnymi przychodami. Dlaczego? Praktyki te zazwyczaj zarządzają sprzedażą/obrotem/przychodem, ale nie zarządzają zyskiem lub nie zdają [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
