Zapalenie zewnętrznego kanału słuchowego na tle Malassezia spp.
Leczenie
Leczenie ogólnoustrojowe preparatami przeciwgrzybiczymi nie jest powszechnie stosowane ze względu na słabą ich penetrację do nabłonka kanału słuchowego. Kluczem do osiągnięcia sukcesu jest wybór odpowiedniego roztworu do płukania oraz preparatu do stosowania miejscowego zawierającego substancje o działaniu przeciwgrzybiczym. Niestety obecnie według wiedzy autorów na rynku nie ma preparatu zarejestrowanego do leczenia zapalenia zewnętrznego przewodu słuchowego u psów i kotów, który zawierałby jedynie substancje przeciwgrzybicze i ewentualnie przeciwzapalne.
Niskie pH w kanale słuchowym hamuje wzrost drożdżaków. Dlatego płukanie kanałów słuchowych należy przeprowadzać przy użyciu roztworów o pH 4,0-5,0. Skład takich preparatów opiera się np. na mieszaninie kwasów (octowego i bornego, bornego i malonowego), a także na kwasie salicylowym i parachlorometaksylenolu (7).
W lżejszych przypadkach, kiedy problemem jest wyłącznie umiarkowany wzrost liczby drożdżaków w badaniu cytologicznym, bez towarzyszących im komórek zapalnych, możliwa jest terapia miejscowa, oparta jedynie na preparatach przeznaczonych do płukania kanałów słuchowych. W przypadku bardzo silnej infekcji oraz współistnienia komórek zapalnych, oprócz prawidłowego czyszczenia kanałów słuchowych, należy zalecić również podawanie do kanałów słuchowych kropli zawierających substancje o działaniu przeciwgrzybiczym. Najczęściej wykorzystywane leki dostępne na rynku w postaci zawiesin i roztworów przeznaczonych do leczenia drożdżycy kanałów słuchowych zawierają: posakonazol, mikonazol, klotrimazol oraz nystatynę. Należy pamiętać o tym, by zachować minimum 30 minut odstępu pomiędzy czyszczeniem a podawaniem leku, oraz o tym, że niektóre z nich wymagają podawania 2 x dziennie. Kolejną kwestią jest objętość zastosowanego leku. Zalecenia [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
