Zakażenia retrowirusowe u kotów – temat nadal aktualny?
Wirus nabytego niedoboru immunologicznego kotów
Do retrowirusów zalicza się również FIV, przy czym jest to wirus z rodzaju lentiwirusów. Wirus ten jest blisko spokrewniony z wirusem HIV, jednak nie jest zakaźny dla człowieka. Po raz pierwszy został opisany w 1987 roku w Kalifornii niedługo po odkryciu wirusa HIV.
W epidemiologii zakażeń FIV znaczną rolę odgrywają warunki hodowli i warunki otoczenia, a także płeć kota. Ponieważ wirus FIV przenosi się głównie przez ugryzienia, liczba zakażeń jest najwyższa w grupie niekastrowanych kocurów powyżej piątego roku życia. Następstwem zakażeń wewnątrzmacicznych oraz zakażeń poprzez pierwsze mleko są poronienia oraz tzw. syndrom słabnących kociąt.
Wirus FIV ma zasięg globalny i występuje również u dzikich kotowatych.
Z reguły zakażenie ma miejsce na długo przed wystąpieniem pierwszych ciężkich objawów klinicznych.
W początkowej fazie zakażenia objawy są raczej słabo rozpoznawalne. Obserwuje się krótkotrwałą gorączkę oraz spadek liczby neutrofili we krwi obwodowej przez okres kilku tygodni. Znacznie lepiej widocznym objawem jest natomiast powiększenie węzłów chłonnych, które może utrzymywać się nawet do kilku miesięcy. Na tym etapie bardzo rzadko odnotowuje się cięższe objawy. Wskutek zakażenia komórek układu odpornościowego następuje jego stopniowe wyniszczenie.
Wirus pozostaje w organizmie do końca życia zakażonego zwierzęcia i [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
