Zaburzenia neurologiczne u psów rasy border collie. Co warto wziąć pod uwagę w diagnostyce różnicowej?

Psy w wieku 2-5 lat

Najczęściej występującym problemem neurologicznym u border collie w tym przedziale wiekowym jest padaczka idiopatyczna. Przyjmuje się, że prawdopodobieństwo rozwoju padaczki u BC jest 8,79 razy większe niż u innych ras psów (2). Według danych BCHS z 2007 roku choroba ta występuje u 3,3% osobników border collie (3). U 49% z nich ma ona ciężki przebieg z napadami gromadnymi (cluster seizures) i stanem padaczkowym (status epiletticus). U samców ujawnia się najczęściej w 1. roku życia, u samic – w 4. roku życia (średnia dla obu płci to wiek 1-5 lat) i prawdopodobnie dziedziczona jest w sposób recesywny. Hulsmeyer i wsp. (2010) przebadali 49 border collie z padaczką idiopatyczną i zauważyli, że czas przeżycia psów, u których pierwszy atak padaczkowy wystąpił <2 roku życia, jest znacząco krótszy. Ważną obserwacją z tego badania był również fakt, że 71% z 24 psów, u których stosowano co najmniej dwa leki przeciwdrgawkowe, wykazywało lekooporność (6).

Praktycznie w każdym wieku można natomiast zaobserwować objawy neurologiczne wynikające ze stosowania u wrażliwych border collie leków transportowanych przez glikoproteinę P. U psów rasy border collie opisano mutację genu ABCB1 (dawna nazwa MDR 1 – ang. multidrug resistance 1 gene) dziedziczoną w sposób autosomalny recesywny (dotyczy obu płci, zaś obie kopie genów – pochodzące zarówno od matki, jak i od ojca – muszą być zmutowane, aby doszło do wystąpienia mutacji u szczenięcia). Produktem ekspresji tego genu jest glikoproteina P, która [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas