Zaburzenia krzepnięcia u małych zwierząt. Cz. II. Rozpoznawanie zaburzeń hemostazy wtórnej

Wrodzone zaburzenia hemostazy wtórnej

Większość koagulopatii wrodzonych dotyczy niedoboru jednego z czynników krzepnięcia (np. czynnika VIII w przypadku hemofilii A lub czynnika IX w przypadku hemofilii B).

Typowy pacjent to zwierzę w wieku poniżej 12. miesiąca życia rasy predysponowanej (tab. 3), u którego stwierdza się nawracające krwotoki, a można wykluczyć zaburzenia hemostazy wtórnej o charakterze nabytym.

Zdarza się jednak, że jeśli choroba przebiega łagodnie, nie objawia się spontanicznymi krwotokami, to zostaje ona wykryta w starszym wieku, np. przy okazji urazu lub zabiegu chirurgicznego (3, 8). Niedobór czynnika VII prowadzi jedynie do wydłużenia czasu PT, podczas gdy niedobory czynników VIII i IX zwiększają wartości aPTT. Z kolei przy niedoborze czynników: I, II i X wydłużeniu ulegają zarówno PT, jak i aPTT (3, 21).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas