Zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej w przebiegu PNN u psów i kotów

Zalecenia dietetyczne dotyczące zawartości i źródeł fosforu w diecie dla psów i kotów z PNN

Podstawowym zaleceniem dietetycznym w niewydolności nerek u psów i kotów jest ograniczenie zawartości fosforu w diecie (ograniczenie retencji fosforu, hiperfosfatemii, wtórnej żywieniowej nadczynności przytarczyc) oraz progresji choroby. Protekcyjny mechanizm, związany z ograniczeniem zawartości fosforu w diecie, poza mechanizmem opisanym powyżej, dodatkowo poprawia metabolizm energetyczny komórek oraz wpływa korzystnie na procesy hemodynamiczne w nerkach.

Badania w grupie kotów z PNN, żywionych dietą z wysoką zawartością fosforu (1,56% s.m.) podawaną od 65 do 343 dni, wykazały zwłóknienie i mineralizację nerek, podczas gdy stosowana dieta niskofosforanowa (0,42% s.m.) takich zmian nie powodowała. Podobnie w badaniach na psach ograniczenie stężenia fosforu w diecie (0,44% s.m.) podawanej przez 2 lata zwiększyło ich przeżywalność w porównaniu z grupą utrzymywaną na diecie wysokofosforanowej (1,44% s.m.). W związku z powyższym zawartość fosforu w diecie dla psów z PNN nie powinna przekraczać 0,5% s.m. W przypadku kotów – 0,6% s.m.

Niezmiernie ważne jest eliminowanie nadmiaru fosforu z pokarmu, co przy stosowaniu diety domowej jest trudne, ponieważ występuje on prawie we wszystkich produktach spożywczych. Fosfor w pokarmie znajduje się zarówno pod postacią fosforu nieorganicznego (dodatki do żywności), jak i organicznego (produkty pochodzenia zwierzęcego i roślinnego). W połączeniach organicznych pierwiastek ten jest związany z białkami lub innymi cząsteczkami wchodzącymi w [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas