Wyzwania dietetyki i gastroenterologii psów ras małych i miniaturowych
W celu chronienia zwierząt przed nadwagą oraz poprawienia pasażu jelitowego karmy mają w składzie odpowiedni poziom włókna (np. dodatek pulpy buraczanej), jest to około 2%. U psów ras małych i miniaturowych łatwo o przekarmianie – zwłaszcza poprzez niekontrolowane podawanie przekąsek, przysmaków dentystycznych oraz żywności przetworzonej przeznaczonej dla ludzi. Do ras miniaturowych predysponowanych do nadwagi zalicza się np. małe molosy.
Psy ras małych i miniaturowych cechują się zazwyczaj długowiecznością. Wykazano, że wielkość ciała jest silnym predyktorem długowieczności – mniejsze rasy żyją dłużej i wolniej się starzeją (11, 15). Naukowcy powiązali wielkość ras z polimorfizmem (SNP) w IGF-I. Psy ras małych i miniaturowych mają zmniejszone stężenie IGF-I, co może wydłużyć ich żywotność. Zidentyfikowano u nich także geny FGF5 i RSPO2, które regulują fenotypy sierści, jako powiązane z termoregulacją i długowiecznością psów (20).
Zaleca się, aby przejście na karmę dla seniorów nastąpiło u nich około 7.-8. roku życia. Opiekunowie zauważają w tym czasie:
- pogorszenie i zmatowienie okrywy włosowej,
- suchość skóry,
- wolniej odrastający włos po groomingu,
- przyrost masy ciała,
- częstsze problemy z jelitami,
- sztywność stawów i utratę beztłuszczowej masy mięśniowej.
Spowolniona jest motoryka przewodu pokarmowego i wchłanianie, warto zatem wdrożyć podział posiłków na mniejsze porcje. Obniża się ilość dostarczanej energii o około 20%. Zawartość białka na poziomie ok. 18-19% jest wystarczająca, zwraca się uwagę na zwiększenie udziału włókna w diecie (około 6%). Obniża się procentowa [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
