Wykorzystanie ultrasonografii w diagnostyce zespołu krótkiej okrężnicy u kotów
Przemieszczenie ujścia biodrowo-ślepo-okrężniczego
U kotów w warunkach prawidłowych jelito biodrowe, uchodząc do jelita grubego, tworzy granicę pomiędzy krótkim, przecinkowatym jelitem ślepym, zwykle skierowanym doogonowo, a okrężnicą wstępującą, która biegnie doczaszkowo. Silnie rozwinięte fałdy błony śluzowej oraz znaczny udział błony mięśniowej sprawiają, że jelito biodrowe przyjmuje bardzo charakterystyczny przekrój poprzeczny, co nadaje ujściu biodrowo-ślepo-okrężniczemu swoisty wygląd (ryc. 2 i 3). U kotów ujście to można oceniać rutynowo, bez większych trudności, w przeciwieństwie do psów, u których dłuższe i często wypełnione gazem jelito ślepe może przysłaniać opisywaną okolicę.
Praktycznym punktem orientacyjnym w lokalizacji prawidłowo położonego ujścia biodrowo-ślepo-okreżniczego jest prawa nerka – okrężnica oraz jej połączenie z jelitem cienkim są zwykle usytuowane przyśrodkowo i dobrzusznie względem niej, czasem nieco doczaszkowo lub doogonowo. Charakterystycznym objawem zespołu krótkiej okrężnicy jest przemieszczenie ujścia biodrowo-ślepo-okrężniczego na stronę lewą – można je wówczas uwidocznić w okolicy lewej nerki i śledziony (ryc. 1-4). Rzadziej lokalizuje się ono blisko linii pośrodkowej, doogonowo względem żołądka. Warto pamiętać, że w rzadkich przypadkach nietypowa lokalizacja ujścia może współistnieć z prawidłowo wykształconą, długą i odcinkową okrężnicą, biegnącą od ujścia w kierunku doczaszkowym.
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
