Wybrane pasożyty wewnętrzne o potencjale zoonotycznym spotykane u psów i kotów. Cz. II. Tasiemce i nicienie

Toxocara spp.

Etiologia

Są to glisty psów i kotów występujące powszechnie, a szczególnie u szczeniąt i kociąt. Spośród trzech gatunków: Toxocara canis, Toxascaris leonina i Toxocara cati, najważniejsze są T. canis, nie tylko dlatego, że jego larwy mogą być inwazyjne dla ludzi (podobnie jak larwy T. cati), ale także dlatego, że ich prewalencja jest bardzo wysoka oraz mogą wpływać na zdrowie szczeniąt. W skrajnych przypadkach u młodych szczeniąt mogą wystąpić przypadki śmiertelne. Toxascaris leonina obserwuje się u młodocianych i dorosłych psów oraz kotów. Wspomniane gatunki zarażają również dzikie zwierzęta mięsożerne, szczególnie te w ogrodach zoologicznych lub w innych warunkach utrzymania.

Cykl rozwojowy

Ostatecznymi gospodarzami T. canis są psowate, w tym psy i lisy, a dla T. cati są koty i inne kotowate. Bezkręgowce (np. dżdżownice), gryzonie, lisy, ptaki i zwierzęta gospodarskie (np. owce, świnie i drób) mogą służyć jako gospodarze parateniczni. Psy zarażają się T. canis przez spożycie jaj lub larwy L3 od paratenicznych gospodarzy. Młode zwierzęta zarażane są pionowo, w okresie prenatalnym w ostatnim trymestrze ciąży lub przez larwy w mleku pochodzącym od suki. Toksokaroza nabyta przez łożysko stanowi większy odsetek infekcji niż droga laktacyjna (59) i jest spowodowana albo niedawną infekcją ciężarnej suki, albo reaktywowaniem larw hipobiotycznych po migracji somatycznej (60). Czasami suki są zarażane przez zjedzenie larw jelitowych (L4) z kału szczeniąt. Toxocara cati [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas