Wybrane pasożyty wewnętrzne o potencjale zoonotycznym spotykane u psów i kotów. Cz. II. Tasiemce i nicienie

Capillaria aerophila

Etiologia

Eucoleus aerophilus (Capillaria aerophila) to nicień z nadrodziny Trichuroidea, rodzina Trichuridae, który pasożytuje w tchawicy i oskrzelach dzikich psowatych, psów domowych, a czasami kotów. Nicienie osadzają się w błonie śluzowej dróg oddechowych. Posiadają kilka charakterystycznych cech morfologicznych, jak np. prążki, które są segmentowymi zgrubieniami hipodermy leżącej pod oskórkiem, czy stichosom, który jest silnie bazofilnym gruczołem otaczającym przełyk. Większość inwazji E. aerophilus jest bezobjawowa i jedynie okresowo może wywoływać łagodne zapalenie nieżytowe układu oddechowego. Ciężkie inwazje powodują podrażnienia, które mogą powodować niedrożność światła dróg oddechowych. Następnie można zaobserwować przewlekły kaszel i sporadyczną duszność oraz wtórne bakteryjne zapalenie oskrzeli. Dorosłe osobniki są długie i cienkie: samce mają 1,5 do 2,5 cm długości, a samice: 2 do 4 cm długości. Jaja mają cytrynowaty kształt, o długości 60 μm i szerokości 30 μm, asymetryczne, dwubiegunowe czopki.

Cykl rozwojowy

Posiadają prosty cykl życiowy. Jaja znajdują się w plwocinie lub kale. Z połkniętych jaj w jelicie cienkim wylęgają się larwy, które penetrują błonę śluzową, a następnie migrują przez krwiobieg do płuc. Zajmuje to od 7 do 10 dni. Larwy wnikają do pęcherzyków płucnych i migrują w górę dróg oddechowych. Osiągają dojrzałość około 40 dni po zakażeniu. Dorosłe nicienie zamieszkują nabłonek oskrzelików, oskrzeli i tchawicy, gdzie ich cienkie ciała są przewleczone przez powierzchnię nabłonka.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas