Wybrane pasożyty wewnętrzne o potencjale zoonotycznym spotykane u psów i kotów. Cz. I. Pierwotniaki

Toxoplasma gondii

Etiologia

Toxoplasma gondii (Protozoa, Apicomplexa) są kokcydiami o złożonym cyklu życiowym tworzącymi torbiele tkankowe. W większości przypadków infekcja ma charakter subkliniczny (27). Zjadliwość szczepów T. gondii jest bardzo zmienna i zależy od genotypu pasożyta. Istnieje wiele nietypowych genotypów, a do najczęstszych zaliczamy genotypy I, II i III, które występują głównie w Europie i USA.

Cykl rozwojowy

Bezpłciowa faza rozwoju T. gondii odbywa się w różnych tkankach roślinożernych lub wszystkożernych żywicieli pośrednich, a faza płciowa odbywa się w jelitach żywicieli ostatecznych. Ostatecznymi żywicielami T. gondii są kotowate. Kotowate są jedynymi zwierzętami zdolnymi do wydalania oocyst w kale, a co za tym idzie, do przenoszenia w ten sposób pasożyta. U innych gatunków żywicieli spożycie zakaźnych oocyst z odchodów kotów lub skażonej gleby, wody lub innych materiałów może prowadzić do tworzenia torbieli, które są zakaźne poprzez wtórne spożycie zarażonych tkanek. Istnieją trzy etapy zakaźne w cyklu życiowym pasożyta: tachyzoity, bradyzoity zawarte w torbielach tkankowych i sporozoity zawarte w wysporulowanych oocystach. Pasożyt może zaatakować jelita lub przyjąć formę układową i zlokalizować się w ważnych narządach, takich jak mięśnie czy układ nerwowy. Oocysty są wydalane w dużych ilościach raz, przez zarażone koty przez około 2 tygodnie. U kotów z immunosupresją może dojść również do wtórnego wydalania oocyst (28). Do sporulacji dochodzi w ciągu 1-5 dni, co powoduje, że oocysty stają [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas