Wybrane choroby wektorowe – charakterystyka i różnicowanie
Dirofilaria immitis
Dirofilaria immitis jest pasożytem należącym do nicieni, chorobotwórczym głównie dla psowatych oraz dla kotów, ale także dla człowieka. Wektorem i żywicielem pośrednim (6) są komary z rodzaju Aedes, Anopheles i Culex. Najbardziej rozpowszechniona jest w klimacie tropikalnym. Dorosłe nicienie umiejscawiają się w prawym przedsionku serca, prawej komorze, tętnicach płucnych oraz żyle głównej tylnej. Dorosłe samce mają wielkość 12-16 cm, zaś samica może osiągać nawet 25-30 cm długości, w przypadku licznej inwazji pasożyty znajduje się post mortem, skumulowane w zbitą masę. Dirofilarie są żyworodne, larwy – mikrofilarie – bytują w krwiobiegu.
Cykl rozwojowy nie jest skomplikowany – mikrofilarie są pobierane przez samicę komara podczas żerowania, w ciele komara mikrofilaria dojrzewa do postaci inwazyjnej – L3 – co zajmuje 10-16 dni (6). Postać L3 po dostaniu się do tkanki podskórnej żywiciela przez kilka miesięcy przeobraża się jeszcze dwa razy. Dopiero młoda postać dorosła, Dirofilaria immitis, trafia do serca. Okres prepatentny trwa około 6 miesięcy (6), dorosłe osobniki żyją nawet kilka lat. U psów, u których pasożytów jest niewiele, objawy kliniczne mogą być bardzo słabo wyrażone.
Pierwszym obserwowanym przez właściciela objawem jest nietolerancja wysiłkowa. Kliniczny obraz dirofilariozy jest związany z rozrostem błony wewnętrznej naczyń i uszkodzenie naczyń, co prowadzi do zwiększenia przepuszczalności naczyń krwionośnych, w efekcie dochodzi do obrzęku płuc, naciek komórkowy skutkuje zwłóknieniem płuc. Przy licznej inwazji zbite w masę pasożyty mogą prowadzić do rozwoju zapalenia wsierdzia [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
