Wybrane aspekty znieczulenia ogólnego wziewnego u psów i kotów. Znieczulenie ogólne – współczesne wymogi
Przygotowanie pacjenta i prowadzenie znieczulenia
Znieczulenie wziewne u psów i kotów w bezpieczny, ekonomiczny i efektywny sposób pozwala, w zależności od potrzeby, na uzyskanie zarówno uspokojenia, jak i utraty przytomności. Z powodzeniem stosowane są różne techniki anestetyczne, jak i ich kombinacje, aby bezstresowo, farmakologicznie, poskromić lub jak najbezpieczniej ogólnie znieczulić dane zwierzę (5, 12). W miarę możliwości powinny być stosowane leki posiadające swoich specyficznych antagonistów, a intubacja – przeprowadzona zawsze w miarę możliwości, chociażby jako element poprawy bezpieczeństwa wentylacji spontanicznej.
Obligatoryjne staje się ciągłe monitorowanie stanu pacjenta, aby rozpoznać i bezpośrednio zareagować na wszelkie nieprzewidziane efekty działania zastosowanych środków farmakologicznych. Należy pamiętać, iż u kotów leki pojedynczo podawane podczas sedacji lub premedykacji, takie jak acepromazyna, diazepam, butorfanol, mogą wywołać efekt zupełnie przeciwstawny do oczekiwanego i nie doprowadzą do uspokojenia oraz fizycznego poskromienia tak jak u psów, dlatego też należy je kojarzyć z lekami z innych grup farmakologicznych w zmniejszonej dawce, aby zwiększyć przewidywalność efektu, jak również zminimalizować poszczególne działania uboczne, głównie w postaci nadmiernej ekscytacji (5, 18, 23).
U psów na 4-6 godzin przed planowanym znieczuleniem ogólnym, sedacją lub premedykacją należy odstawić pokarm i wodę, natomiast u kotów – na 2-6 godzin, z wyjątkiem zwierząt bardzo młodych lub bardzo małych i chorych, u których głodzenie i hipoglikemia są przeciwwskazane. Koty oraz małe psy predysponowane są do hipotermii ze względu na swoje niewielkie rozmiary i wysoce niekorzystny stosunek [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
