Więzadło krzyżowe przednie u psów – dlaczego dochodzi do przerwania ciągłości i jak to naprawić?
Patofizjologia
Tradycyjnie mechanizm zerwania więzadła krzyżowego przedniego u psów tłumaczyło się pojedynczym lub mnogim urazem stawu kolanowego. Teoria ta ma swoje źródło w ortopedii ludzkiej, gdzie ta relacja jest oczywista. Jednak w weterynarii przeciw tej teorii przemawia szereg faktów: (1) w badaniach histologicznych zerwanego więzadła krzyżowego przedniego stwierdzano objawy zwyrodnienia (Geyer, 1966), (2) w wywiadzie najczęściej stwierdza się najpierw zerwanie częściowe, następnie całkowite, (3) rzadko dochodzi do działania dużych sił na staw kolanowy przed zdiagnozowaniem zerwania, (4) biomechanika stawu kolanowego u ludzi jest inna niż u psów, (5) istnieją predyspozycje rasowe do zerwania więzadła krzyżowego przedniego (Whitehair, 1993), (6) im cięższy jest pies, tym wcześniej dochodzi do zerwania, (7) w wielu przypadkach zmianami objęty jest również drugi staw kolanowy, a ponadto (8) nawet w przypadku tak zwanych „zerwań ostrych” na radiogramach obserwujemy objawy typowe dla zwyrodnień stawów.
Nowe spojrzenie na patofizjologię zerwań więzadła krzyżowego przedniego, z uwzględnieniem działających sił mięśniowych, wprowadził Barclay Slocum (1983). Dalsze badania oraz powodzenie nowo opracowanych metod leczenia zerwanego więzadła krzyżowego przedniego doprowadziły do powstania kolejnej koncepcji, przedstawionej poniżej w uproszczonej formie.
Główne siły działające na staw kolanowy to mięsień czworogłowy uda oraz masa ciała. Mięsień ten przyczepia się do guzowatości kości piszczelowej za pomocą więzadła rzepki. Kąt pomiędzy siłą działania mięśnia czworogłowego oraz plateau kości piszczelowej zależy od fazy obarczenia kończyny miednicznej, ale zazwyczaj wynosi ponad 90°. Zgodnie z analizą [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
