Uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego stawu kolanowego u psów Cz. I – Najpopularniejsze techniki operacyjne

Jednak Slocum wykazał, że pomimo uszkodzonego więzadła krzyżowego przedniego możliwa jest neutralizacja siły wypychającej część bliższą piszczeli do przodu (cranial tibial thrust), czyli uzyskanie stabilnego stawu kolanowego. W tym celu wykonał osteotomię i kolejno rotację do tyłu części bliższej kości piszczelowej aż do uzyskania 5°-6° wartości kąta TPA (ryc. 18, 19). W konsekwencji takiej zmiany anatomii i biomechaniki kolana kompresja wywierana na plateau piszczeli podczas obciążania tylnej kończyny powoduje funkcjonalną stabilność kolana z uszkodzonym więzadłem (19).

Zalety metody TPLO:

• możliwość stosowania u małych, średnich i dużych ras psów oraz kotów;
• również przy wysokim kącie TPA, ale > 35° wskazane jest łączyć z TWO (tibial wegde osteotomy – osteotomia klinowa piszczeli);
• możliwość korekty niektórych deformacji osiowych kości piszczelowych, zwichnięcia rzepki.

Wady metody TPLO:

• niezbędny specjalistyczny sprzęt;
• technicznie zabieg trudniejszy i bardziej czasochłonny od innych procedur;
• dłuższy okres rekonwalescencji w porównaniu z metodami tradycyjnymi (opisywanymi wcześniej);
• większa możliwość komplikacji pooperacyjnych.

TTA (tibial tuberosity advancement – przesunięcie przednie guzowatości kości piszczelowej)
Jest to relatywnie nowa technika operacyjna rozwinięta przez Montavona i Tepica do stabilizacji stawu kolanowego z uszkodzonym [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas