Urazy tkanek miękkich i ich rehabilitacja Fizjoterapia psów sportowych w urazach tkanek miękkich
Naciągnięcie mięśnia biodrowo-lędźwiowego
Mięsień biodrowo-lędźwiowy jest ważnym mięśniem z punktu widzenia stawu biodrowego oraz kręgosłupa lędźwiowego. Stabilizuje odcinek lędźwiowy kręgosłupa i nasila jego lordozę oraz zgina, rotuje zewnętrznie i odwodzi kończynę miedniczą w stawie biodrowym. Naciągnięcie mięśnia biodrowo-lędźwiowego stanowi jedną z najczęstszych kontuzji dotykających psy sportowe. Wśród czynników sprzyjających wystąpieniu tej jednostki chorobowej należy wymienić wielokrotne naciągnięcie mięśnia przy skrajnym oddaleniu przyczepów, które ma miejsce podczas skoku, zabaw z innymi psami czy na skutek intensywnego treningu fizycznego. Iliopsaos może również ulec kontuzji przy poślizgnięciu się, w trakcie którego kończyny psa ulegną nadmiernemu odwiedzeniu, a także stanowić uraz o typie przeciążeniowym, wtórny do dysplazji stawu biodrowego lub choroby neurologicznej.
Mięsień biodrowo-lędźwiowy reaguje również na nieprawidłowe napięcia w układzie mięśniowo-powięziowym, na skutek których mogą pojawić się zmiany odczynowo-zapalne, a w dalszym etapie zwyrodnieniowe, dotykające najczęściej entezę. W praktyce klinicznej nierzadko spotykamy psy manifestujące bardzo dyskretne objawy w postaci nierówności w ruchu, braku płynności lub nadmiernej sztywności, manifestującej się skróceniem zakroku kończyn miednicznych, również u młodych psów. Wnikliwe badanie kliniczne potwierdzone badaniem ultrasonograficznym pozwala na wykrycie tego schorzenia na wczesnym etapie. Doświadczenia autorek pokazują, że nawet u szczeniąt niepoddawanych treningom, u których badanie RTG potwierdziło prawidłową budowę stawów biodrowych, mogą występować zmiany o charakterze odczynowo-zapalnym, co tłumaczymy nieprawidłowo rozłożonymi napięciami w układzie mięśniowo-powięziowym.
Psy sportowe cierpiące na naciągnięcie mięśnia biodrowo-lędźwiowego mają tendencję do strącania poprzeczek, unikania skoków czy ciasnych skrętów, zwalniania przed slalomem lub na slalomie oraz kulawizny obejmującej stany od nieznacznej powysiłkowej do istotnej kulawizny (11).
Przy planowaniu procesu rehabilitacji należy uwzględnić nasilenie objawów klinicznych, wynik [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
