Udział Polaków w rozwoju szkolnictwa weterynaryjnego w Charkowie w XIX wieku
Napoleon Halicki (1818-1881) i Charkowska Szkoła Weterynaryjna
Po ukończeniu w 1837 r. Imperatorskiej Wileńskiej Akademii Medyko-Chirurgicznej dostał stanowisko prosektora przy Uniwersytecie Charkowskim (7). Był on założycielem i pierwszym dyrektorem Charkowskiej Szkoły Weterynaryjnej, mianowanym według specjalnego powołania 6 czerwca 1851 r. Jednocześnie został awansowany na profesora. Zgodnie z najwyższym zarządzeniem cesarskim 1 sierpnia 1851 r. na bazie istniejącej przy Uniwersytecie Praktycznej Szkoły Weterynaryjnej powstała samodzielna placówka edukacyjna Charkowska Szkoła Weterynaryjna – uczelnia „pierwszego stopnia”, druga w mieście uczelnia wyższa, w której wykłady rozpoczęły się 6 października 1851 r. W latach 1855-1960 ośrodek mieścił się w budynku przy ul. Sumskiej 2, a od 1875 r. przy ul. Sumskiej 37 (zbudowano go na podstawie projektu architekta Mychajło Lwowa w latach 1851-1854) (8).
Napoleon Halicki kierował uczelnią przez 17 lat. W tym okresie Szkoła zyskała status uczelni wyższej, „ponieważ ubiegający się o studia musieli wykazać się wyższą kwalifikacją”, natomiast okres studiów przedłużono do czterech lat. Podczas uroczystości z okazji 50-lecia Charkowskiej Szkoły Weterynaryjnej profesor Arkadiusz Rajewski, jeden z jego następców, podkreślił zasługi dyrektora dla rozwoju uczelni: „W ciągu 17 lat dyrektor Halicki nie tylko wspierał uczelnię, ale też zdołał ją rozsławić zarówno w Rosji, jak i za granicą, dokąd był nieraz delegowany. Rzeczywiście, można powiedzieć, że tylko dzięki niemu udało się uratować [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
