Tyreotoksyczna nadczynność tarczycy
Dyskusja
Sugerowana zawartość jodu w diecie 1 była zgodna z wytycznymi AAFCO, a psy otrzymywały dzienną dawkę jodu minimalnie poniżej dziennego zapotrzebowania. Doniesienia podają, że psy adaptują się do niedoborów jodu w diecie bez objawów klinicznych (18). Stężenia T4 oraz fT4 u psów tych były w granicach wartości referencyjnych lub poniżej dolnej granicy bez objawów klinicznych niedoczynności tarczycy, co potwierdza powyższe stwierdzenie.
Dopuszczalna maksymalna zawartość jodu w diecie 2 została przekroczona czterokrotnie wg AAFCO oraz FEDIAF, według NRC ponad siedmiokrotnie. Dzienne spożycie jodu w przypadku badanych psów utrzymywało się na poziomie ok. 12 mg, co przewyższa maksymalną dopuszczalną dawkę ponad dwukrotnie. Otrzymywanie wysokich dawek jodu u psów na diecie 2 było poprzedzone minimalnymi oraz rozwinęły się objawy nadczynności tarczycy opisane w tab. 3. Kolcsár i Gáll opisali podobną zależność jako tyreotoksyczną nadczynność tarczycy spowodowaną zatruciem jodu, która wystąpiła u osobników ze wcześniejszymi niedoborami tego pierwiastka (15).
Spożywanie dużych ilości jodu z karmą, poprzedzone stanem niedoboru, najprawdopodobniej wpłynęło na rozwinięcie choroby. Wszystkie psy wykazywały objawy nadczynności tarczycy, a wyniki badań krwi wykazały u dwóch psów podwyższone stężenie całkowitego T4 powyżej górnej wartości referencyjnej 4,5 µg/dL. Broome i in. opisali tyreotoksykozę u 14 psów, z których 10 wykazywało podobne objawy, takie jak: polidypsja, utrata masy ciała i niepokój, a stężenie całkowitego T4 wynosiło od 8,8 µg/dL do 17,4 μg/dL (2). Zeugswetter i wsp. opisali to samo zjawisko u dwóch [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





