TTA Rapid – ciekawa alternatywa do operacji uszkodzonego więzadła krzyżowego przedniego

Metody zewnątrztorebkowe

Imbrykacja

Metoda, w której zakładamy szwy na powięź szeroką (fascia lata), co prowadzi do jej napięcia. Powięź zacieśniamy poprzez dachówkowate jej nałożenie na siebie lub przez częściowe wycięcie i zszycie powięzi. Metoda rzadko stosowana pojedynczo (jeżeli już, to u małych psów i kotów), natomiast w połączeniu z innymi technikami służy do zwiększenia stabilizacji stawu i ograniczenia wysuwania piszczeli do przodu.

Szew boczny, zewnętrzny szew stabilizujący

Obecnie jest to najszerzej stosowana w Polsce technika naprawy uszkodzonego LCC. Posiada wiele odmian oraz modyfikacji, jednak wszystkie one bazują na podobnych zasadach. Podczas tego zabiegu wykonujemy stabilizację stawu kolanowego, poprzez założenie pętli z niewchłanialnego materiału. W zależności od modyfikacji oraz użytych materiałów pętla prowadzona jest wokół bocznej trzeszczki podkolanowej Vesala lub kotwiczona jest w kłykciu bocznym kości udowej i biegnie doczaszkowo, przechodząc przez kanał kostny znajdujący się w guzowatości piszczelowej (pierwotnie pętla zakładana była do dalszej części więzadła prostego rzepki). Możliwe jest zastosowanie specjalnej śruby kostnej z oczkiem, którą kotwiczymy w punkcie izomerycznym na bocznym kłykciu kości udowej (Canine Cranial Cruciate Ligament Repair Anchor System firmy Arthrex). Zapobiega to częstemu powikłaniu w postaci wyrwania lub zsunięcia się pętli z trzeszczki. Zastosowanie znajdują również systemy Ligafibia Latelar Button, Ligafibia Iso-Toggle.

Wysunięcie głowy kości strzałkowej

Zabieg ma na celu przesunięcie, w [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas