Transfuzje u zwierząt towarzyszących – o czym warto pamiętać?

Przeprowadzenie próby krzyżowej

Pobieramy od dawcy i biorcy po 0,5 ml krwi do probówki z antykoagulantem i ją odwirowujemy. Oddzielamy osocze od krwinek do osobnej probówki. Z opadłych na dno probówki krwinek wykonujemy 5-proc. zawiesinę w izotonicznym roztworze płynu fizjologicznego dla testu szkiełkowego i 20-proc. zawiesinę dla testu w probówkach.

Przygotowujemy 3 probówki opisane jako próba duża, mała i kontrolna. Do każdej probówki dodajemy 50 µl (2 krople) osocza i 25 µl (1 kropla) roztworu erytrocytów według schematu:

1. Duża – osocze biorcy + erytrocyty dawcy
2. Mała – osocze dawcy + erytrocyty biorcy
3. Kontrolna – osocze biorcy + erytrocyty biorcy

Powstałe roztwory delikatnie mieszamy i inkubujemy w 37°C przez 15-30 min. Celem przeprowadzenia próby krzyżowej jest wykrycie hemaglutynin oraz hemolizujących alloprzeciwciał w surowicy dawcy i biorcy. Na szkiełko podstawowe nakłada się kroplę zawiesiny i ogląda pod mikroskopem pod kątem obecności aglutynacji. Probówkę z zawiesiną odwirowujemy i oceniamy stopień hemolizy.

Próbę kontrolną przeprowadza się, ponieważ u niektórych psów może dochodzić do autoaglutynacji, która zaburza próbę krzyżową. Jeżeli wynik próby kontrolnej jest dodatni, oznacza to, że nie możemy wysunąć żadnych wniosków odnośnie do badań krwi dawcy. Stwierdzenie hemolizy lub aglutynacji w próbie dużej lub małej przy jednoczesnym braku reakcji w próbie kontrolnej oznacza niezgodność grup krwi i konieczność poszukiwania innego dawcy.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas