Terapia zaburzeń wodno-elekrolitowych u psów i kotów
Odwodnienie − definicja i diagnostyka
Odwodnienie definiuje się jako stan, w którym zawartość wody w organizmie spada poniżej wartości niezbędnej do jego prawidłowego funkcjonowania. Jest to stan zagrożenia życia, zwłaszcza wtedy, gdy wystąpi jego skrajna postać – wstrząs. Utrata wody z organizmu następuje w wyniku różnych przyczyn, ale w praktyce najczęstszym powodem są choroby przewodu pokarmowego objawiające się biegunką i wymiotami.
Objawy utraty wody z organizmu są na tyle charakterystyczne, że na ich podstawie można określić tzw. procent odwodnienia (3, 8):
- 4-5% − brak nieprawidłowości – z wywiadu wiadomo, że była utrata płynu, zmniejszona wilgotność błony śluzowej.
- 6-7% − suchość błony śluzowej jamy ustnej, nieznacznie zmniejszona elastyczność skóry, ↑akcji serca.
- 8-10% − suchość błony śluzowej jamy ustnej, znaczne zmniejszona elastyczność skóry, zapadnięcie gałki ocznej, częstoskurcz, nitkowate tętno.
- 11% − krańcowo wysuszona błona śluzowa jamy ustnej, całkowita utrata elastyczności skóry, znaczne zapadnięcie gałki ocznej, objawy wstrząsu.
Znajomość zależności pomiędzy utratą wody i pojawiającymi się objawami umożliwia obliczenie objętości płynu koniecznego do przetoczenia w czasie terapii, najczęściej korzysta się ze wzoru:
% odwodnienia x masa ciała (kg) x 10
= objętość, którą należy wyrównać (ml)
Przykładowo u psa, który waży 20 kg i jest odwodniony w 5%, należy podać 1000 ml płynu w ciągu doby.
Płyny infuzyjne można podzielić na dwie grupy: krystaloidy i koloidy. Do pierwszej grupy zaliczamy te, które zawierają drobnocząsteczkowe elektrolity: Na+, K+, Cl- oraz roztwory glukozy (2, 26). Ich cechą charakterystyczną, o której często zapominają lekarze, [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
