Syndrom słabnącego kocięcia – duży problem małych pacjentów - Vetkompleksowo – serwis dla lekarzy weterynarii

Wyszukaj w serwisie

Syndrom słabnącego kocięcia – duży problem małych pacjentów

Czynniki zakaźne

Czynniki zakaźne w większości przypadków dotyczą pacjentów starszych, czyli kociąt pomiędzy 3. a 4. tygodniem życia. Możemy wśród nich wyróżnić zakażenia bakteryjne i wirusowe oraz choroby pasożytnicze (tab. 4). Zwykle infekcje dotyczą układu oddechowego i przewodu pokarmowego, prowadząc często do stanu zagrożenia życia. Według badań czynniki zakaźne są najczęstszą (55%) przyczyną śmierci kociąt, rozpoznawaną pośmiertnie wśród kotów domowych w Wielkiej Brytanii (3). Chociaż kocięta rozpoczynają produkcję własnych przeciwciał IgM już w pierwszych dniach życia, to znaczący wzrost ilości własnych IgG i IgA następuje dopiero w 5. i 6. tygodniu życia, do tego więc czasu są one pod ochroną odporności nabytej, przekazanej z siarą przez matkę.

Zarówno wskutek zużycia, jak i rozpadu przeciwciał matczynych ich stężenie sukcesywnie spada i najniższe notuje się w 3. i 4. tygodniu życia. Opisane zmiany powodują, że kocięta w wieku 3. i 4. tygodniu są najsłabiej chronione i najbardziej podatne na infekcje, stąd tak duże znaczenie czynników zakaźnych w patogenezie FKS w tym okresie życia (1).

WWP_5_13_Michal_Dzieciol_SYNDROM_SLABNACEGO_KOCIECIA_TAB_4
Tab. 4. Przyczyny infekcyjne FKS

Zakażenia wirusowe

Najczęstszymi infekcjami wirusowymi kociąt są zakażenia układu oddechowego związane z zakażeniem herpeswirusowym (FHV-1) i caliciwirozą. Niepowikłane infekcje wirusowe dotyczą zazwyczaj górnych dróg oddechowych i wiążą się z objawami o niezbyt silnym natężeniu, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.
Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Masz aktywną subskrypcję?
Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas
119
ALGORYTMY
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
Poznaj nasze serwisy