Syndrom słabnącego kocięcia – duży problem małych pacjentów
Wady wrodzone
Wśród przyczyn występowania wad wrodzonych wymienia się czynniki genetyczne, żywieniowe, toksyczne oraz zakaźne. W przypadku kumulacji anomalii w obrębie danej hodowli bądź rasy możemy podejrzewać wady dziedziczne, natomiast hipoplazja móżdżku i wodogłowie występują często jako następstwo śródmacicznego zakażenia parwowirusowego. Jeżeli straty w miotach danej kotki są duże i często się powtarzają, charakteryzują się również podobnym obrazem klinicznym, a także sekcyjnym, oraz ich częstotliwość zwiększa się wraz ze zwiększeniem imbredu, należy podejrzewać tło genetyczne choroby i rozważyć wycofanie kotki z hodowli.
Niedobory żywieniowe także mają wpływ na częstotliwość występowania wad wrodzonych u potomstwa; najczęściej dotyczy to niedoborów witaminy A oraz tauryny. Także podawanie w czasie ciąży niektórych leków o działaniu teratogennym oraz obecność w środowisku toksyn może powodować zaburzenia rozwojowe u nienarodzonych kociąt. Do wad wrodzonych zaliczamy m.in. rozszczep podniebienia, hipotrichozę, syndrom spłaszczonej klatki piersiowej, brak lub zarośnięcie odbytu, przepukliny, hipoplazję móżdżku, przetrwały przewód tętniczy, krążenie wrotno-oboczne (tab. 3, s.78).
Część wad wrodzonych powoduje śmierć płodów lub urodzenie martwych kociąt, jednak niektóre wady pozwalają na przeżycie wczesnego okresu noworodkowego. Objawy kliniczne poprzedzające śmierć noworodków często są mało specyficzne i zbliżone do ogólnego obrazu syndromu słabego kocięcia, dopiero jeśli kocięta przetrwają kilka pierwszych tygodni, mogą rozwinąć się bardziej specyficzne objawy, jak deficyty neurologiczne, biegunka, wymioty czy słabszy wzrost. Często do zdiagnozowania wad anatomicznych wystarcza dokładne obejrzenie noworodka, niekiedy jednak zmiany są na tyle słabo wyrażone, że zostają [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
