Suplementacja kobalaminy u psów i kotów

Diagnostyka hipokobalaminemii

Niedobory witaminy B₁₂ diagnozuje się na podstawie oceny stężenia kobalaminy w surowicy krwi. Jednak należy pamiętać, że znaczna ilość kobalaminy jest zlokalizowana wewnątrzkomórkowo (cytoplazma, mitochondrium), dlatego nawet jeżeli jej stężenie w surowicy jest w zakresie wartości referencyjnych lub nieznacznie obniżone, może występować jej silny niedobór wewnątrzkomórkowy. Stężenie kobalaminy jest stabilne w surowicy krwi, dlatego w praktyce klinicznej jego pomiar można wykonywać w próbkach, które były przetrzymywane do 5 dni. Natomiast parametrem oceniającym poziom wewnątrzkomórkowego stężenia kobalaminy jest oznaczenie stężenia kwasu metylomalonowego (MMA) i homocysteiny. MMA uważane jest za lepszy marker do oceny hipokobalaminemii niż stężenie witaminy B₁₂, ponieważ duża ilość kobalaminy we krwi jest związana z białkami i nie bierze udziału w procesach chemicznych w stanie niezwiązanym. Zależność pomiędzy MMA a witaminą B₁₂ odkryto około 40 lat temu, jednak oznaczanie stężenie MMA i choliny nie jest powszechnie stosowane i nie ma dużej przydatności w praktyce klinicznej.

Suplementacja kobalaminy

W przypadku stwierdzenia niedoborów kobalaminy u psów i kotów powinno się rozpocząć jej suplementację. Ze względu na szeroką dostępność oraz niskie koszty najczęściej stosowana jest cyjanokobalamina. W medycynie ludzkiej najczęściej stosowana jest hydroksykobalamina ze względu na bardzo dobrą wchłanialność. U psów zaleca się podawanie kobalaminy w dawce 25-50 μg/kg m.c. lub 250-800 μg/zwierzę s.c. 1x w tygodniu przez 4-6 tygodni, a następnie 1x w miesiącu do wyniku stężenia kobalaminy w zakresie wartości referencyjnych. Natomiast u [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas