Stres u zwierząt – czy na pewno wiemy już o nim wszystko?
Najnowsze badania nad stresem
Obecnie obserwujemy ciągły wzrost zainteresowania zwierzętami i ich dobrostanem. Aby prawidłowo rozumieć dobrostan, konieczne jest poruszenie kwestii stresu. Psy w sytuacjach nieodpowiednich, stanach zagrożenia wykazują fizjologiczne i behawioralne objawy stresu. Jakość życia zwierzęcia jest stanowczo zaburzona, kiedy długotrwały stres wpływa na funkcje fizjologiczne organizmu (21). Celem jest więc wykrywanie silnego stresu spowodowanego m.in. nieodpowiednimi warunkami życia, nie tylko na bazie obserwacji behawioralnych, ale także dzięki fizjologicznym parametrom.
Stres a poziom kortyzolu
Kortyzol w ślinie jest powszechnie stosowanym markerem stresu, jednak jego odczyty nie zawsze są wiarygodne. Bardzo istotne jest znormalizowanie metody pobierania próbek. Trzeba wziąć pod uwagę zmienność osobniczą oraz dobową jego poziomu. Najnowsze badania potwierdzają, że nie zawsze stres behawioralny ma pozytywną korelację z produkcją kortyzolu. Reakcje stresowe są osobniczo zmienne i należy o tym pamiętać podczas interpretacji statystycznej. Dlatego oprócz pomiaru kortyzolu warto uzupełniać obserwację o inne markery, tj. szlaku SAM czy HPA (22).
Stres a stężenie AVP
Oś podwzgórze – przysadka − nadnercza (HPA) oraz oś współczulno-nadnerczowo-rdzeniowa (SAM) to szlaki fizjologiczne, które stanowią o odpowiedzi organizmu na stres. Wazopresyna argininowa (AVP) jest mediatorem osi HPA i posiada związek z zachowaniami społecznymi i stresem. Stężenie AVP w surowicy jest znacznie wyższe u agresywnych psów. Analiza biomarkerów stresu jest możliwa z wykorzystaniem nieinwazyjnej metody, tj. pobranie [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





