Stres u zwierząt – czy na pewno wiemy już o nim wszystko?
Wpływ stresu na uczenie się i zapamiętywanie
Uczenie się z definicji jest nabywaniem informacji i rodzaju zachowania w konsekwencji na powtarzanie. Podczas nauki powstają zmiany na poziomie komórkowym poprzez stymulację nerwową i tworzenie nowych białek. Chronicznie podwyższone stężenie glikokortykoidów zakłóca proces uczenia się na poziomie komórkowym (15).
Kortykoliberyna jako hormon i neuroprzekaźnik jest wytwarzana w podwzgórzu i hipokampie, jest związana z odpowiedzią organizmu na stres. Jest uwalniana pod wpływem silnego stresu i powoduje rozpad kolców dendrytycznych. Jest to istotne zjawisko, ponieważ kolce biorą udział w tworzeniu synaps, które pełnią ważną rolę w procesie uczenia się i zapamiętywania (7, 8).
Jak wiemy, odpowiednia ilość stresu jest potrzebna zarówno w życiu ludzi, jak i zwierząt. Optymalna dawka stresu pozwala na efektywność działania i radzenie sobie z problemami. Szczególnie jeśli od wczesnego dzieciństwa organizm ma kontakt z bodźcami stresowymi, w późniejszym życiu lepiej sobie radzi w trudnych sytuacjach.
Przeprowadzono badania nad stadem dziko żyjących pawianów. Osobniki, które były poddawane stresom związanym z szybszym usamodzielnianiem się i badaniem terenów, miały później zwiększone szanse na zostanie przywódcą w stadzie (1).
Stres jest niezbędny do przetrwania, jednak aby pozytywnie wpływał na szkolenie, proces uczenia się i zapamiętywania, poziom stresu musi być optymalnie dopasowany do zwierzęcia. Pod uwagę trzeba wziąć przede wszystkim: osobowość psa i jego predyspozycje stresowe, poziom wyszkolenia, [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
