Spontaniczna odma opłucnowa (pneumothorax) u psa – przypadek własny
Badaniem hematologicznym krwi pobranej od chorego psa wykazano leukocytozę (37,2 x 109/l) oraz nieznaczną trombocytopenię (194 x 109/l). Wskaźniki układu czerwonokrwinkowego pozostawały w normie (tab. 1). Badaniem biochemicznym surowicy krwi stwierdzono nieznacznie podwyższone stężenie mocznika. Pozostałe parametry mieściły się w granicach normy fizjologicznej (tab. 2).


Stan pacjenta był stabilny, w związku z czym właścicielowi psa zaproponowano diagnostyczny zabieg otwarcia klatki piersiowej i ewentualne leczenie chirurgiczne. Ponieważ nie wyraził on zgody na przeprowadzenie zabiegu operacyjnego, rozpoczęto terapię zachowawczą, obejmującą podanie kombinacji antybiotyków: enrofloksacyny (5 mg/kg s.c.) i cefalosporyny (20 mg/kg s.c.) przez okres 21 dni, deksametazonu (0,5 mg/kg) we wlewie dożylnym co 48 godzin przez 7 dni, wlewów dożylnych preparatu Duphalyte, glukozy 5% z dodatkiem witaminy C przez okres tygodnia. Wspomagająco, celem podtrzymania funkcji serca, pies otrzymywał inhibitor fosfodiestrazy III (0,2 mg/kg p.o. 2 x dz.) oraz teofilinę (7 mg/kg p.o. 2 x dz.).
Po czterech dniach od rozpoczęcia leczenia stan psa uległ nieznacznej poprawie. Zmniejszyła się duszność, powrócił apetyt, pies stał się bardziej żywotny. Całkowity powrót do [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii





