Słaby noworodek – krytyczne pierwsze 24 godziny
Izoerytroliza kociąt
Do rozwoju izoerytrolizy dochodzi tylko u kociąt, w przypadku, gdy kotka posiada grupę krwi B, a kocięta A, odziedziczoną po ojcu. Antygeny obecne są na erytrocytach i dziedziczą się jako wrodzona cecha autosomalna z dominacją genu będącego nośnikiem grupy krwi A. Z kolei gen kodujący grupę B ma charakter recesywny, co oznacza, że osobnik z tą grupą krwi jest homozygotą. W przypadku skojarzenia samicy z grupą krwi B i samca z grupą A kocięta zawsze będą zagrożone wystąpieniem izoerytrolizy. Młode rodzą się zdrowe, a problem pojawia się dopiero po napiciu się siary. Siara posiada przeciwciała anty-A, które po wchłonięciu z jelit uszkadzają krwinki czerwone noworodka. Prowadzi to do nagłej śmierci lub – w łagodniejszych przypadkach – do znacznego osłabienia, braku apetytu, hemoglobinurii, anemii, żółtaczki, tachykardii, tachypnoe i martwicy końcówki ogona, która jest patognomicznym objawem izoerytrolizy.
Terapia ogranicza się do zabrania młodych od matki i umieszczenia z karmiącą kotką o grupie krwi A lub, jeśli to niemożliwe, podawania preparatów mlekozastępczych. W razie konieczności należy wykonać transfuzję krwi – doszpikowo podajemy pełną krew w dawce 10-20 ml/kg w ciągu kilku godzin. Po ok. 48 godzinach, jeśli kocię czuję się dobrze, może wrócić do matki. Za rasy predysponowane uważa się: brytyjskie krótkowłose, devon, cornish i rex, koty birmańskie i abisyńskie (1, 2, 5).
Przewód pokarmowy i dokarmianie
Szczenięta i kocięta rodzą się [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
