Słaby noworodek – krytyczne pierwsze 24 godziny

Hipoglikemia

Hipoglikemia dotyczy najczęściej słabych noworodków z upośledzonym odruchem ssania. Mamy z nią do czynienia, jeśli poziom glukozy we krwi spada poniżej 40 mg/dl. Predysponowane są szczenięta i kocięta, których matki były nieodpowiednio karmione – źle zbilansowana dieta, zbyt mała ilość pokarmu czy też stosowanie żywienia ubogowęglowodanowego. Te czynniki powodują obniżenie średniej masy urodzeniowej nawet o 23%, poprzez co zmniejszają się szanse przeżycia, gdyż noworodki z niską masą urodzeniową wykazują zwykle słabszy odruch ssania i co za tym idzie – słabiej pobierają pokarm. Zapasy glikogenu w wątrobie u młodych zwierząt są niewielkie, a procesy glukoneogenezy nie są jeszcze w pełni wykształcone. Ominięcie nawet jednego posiłku może łatwo zaburzyć normoglikemię. Bardziej podatne na wystąpienie hipoglikemii są rasy toy, gdyż mają mniejszy zapas glukozy i niekorzystny stosunek powierzchni ciała do masy. Ponadto do hipoglikemii może dochodzić również na skutek kwasicy, zasadowicy, niedoborów enzymów wątrobowych, krążenia wrotno-obocznego czy nietolerancji fruktozy.

Typowym objawem niedoboru glukozy w surowicy krwi są: początkowo niepokój i wokalizacja, następnie osłabienie i stopniowy zanik odruchu ssania, a w końcu apatia, drgawki i śmierć (2).

Hipoglikemię najłatwiej jest zdiagnozować, oznaczając poziom cukru we krwi, zwykle wystarcza kropla krwi pobrana z ucha bądź pazura i oznaczenie wykonane glukometrem. W przypadku stwierdzenia hipoglikemii podajemy doustnie 50-proc. roztwór glukozy w ilości 1-1,5 ml/100 g masy ciała; w razie konieczności stosujemy 5-proc. glukozę w ilości 0,5-1 g/kg w wolnym podaniu do żyły jarzmowej [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas