Rozdział 11 Borelioza (choroba z Lyme) psów

Kolejnym czynnikiem utrudniającym diagnostykę serologiczną boreliozy jest brak rozróżnienia testami ELISA i IF zakażenia naturalnego od szczepienia. Osobniki poddane wakcynacji reagują dodatnio w tych badaniach, przy czym poziom przeciwciał w ich organizmie maleje wraz z czasem upływającym po przeprowadzonym zabiegu szczepienia (Greene, 2006).

Z kolei miano przeciwciał w surowicy osobników zakażonych maleje wraz z podjęciem antybiotykoterapii.

W związku z możliwością wystąpienia reakcji krzyżowych (np. pomiędzy przeciwciałami przeciwko innym krętkom a antygenem Borrelia spp.) zaleca się wykonanie powtórnego badania dodatnich w teście ELISA próbek surowic techniką immunoblottingu. Pozwala ona na podniesienie swoistości oraz czułości badań serologicznych przeprowadzanych w kierunku choroby z Lyme (Adaszek i in., 2009; Rizzoli i in., 2011). Przeciwciała powstałe w organizmie osobników zakażonych naturalnie reagują z odmiennymi białkami Borrelia spp. aniżeli immunoglobuliny powstałe w następstwie szczepienia.

Technika immunoblottingu, bazując na zdolności wiązania się przeciwciał ze ściśle określonymi antygenami krętków, pozwala także na odróżnienie zakażeń Borrelia spp. od infekcji powstałych na tle innych przedstawicieli Spirochetaceae. Przeciwciała powstałe w wyniku naturalnego zakażenia B. burgdorferi reagują z białkami bakterii o masie: 22 kDa (OspC), 39 kDa (p39) i 41 kDa (białko flageliny). Z kolei u psów szczepionych stwierdzono nasilone reakcje immunoglobulin z białkami bakterii o masie 31 kDa (OspA) i 34 kDa (OspB), których nie spotyka się w przypadku badania surowic pochodzących od psów zakażonych naturalnie. Na tej podstawie można przypuszczać, że opracowanie testów ELISA, wykorzystujących jako antygen oczyszczone białka OspA i OspB, ułatwiłoby odróżnienie zwierząt szczepionych od tych z naturalną infekcją.

Ekspresja białka OspC zachodzi jedynie w organizmie stałocieplnym. Nie stwierdza się go u bakterii izolowanych z kleszczy lub uzyskanych z hodowli in vitro. Wykorzystanie tego antygenu w teście ELISA pozwala uwiarygodnić diagnostykę choroby (Greene, 2006).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas