Przykurcze mięśni u psów na przykładzie mięśnia podgrzebieniowego

Przykurcz mięśnia nadgrzebieniowego (m. supraspinatus)

Rzadziej spotykany niż przykurcz mięśnia podgrzebieniowego. Postawienie prawidłowej diagnozy jest trudne, ponieważ objawy kliniczne są bardzo podobne w tych dwóch przypadkach. Tenotomia w miejscu przyczepu tego mięśnia na guzku większym kości ramiennej daje doskonały wynik.

Przykurcz mięśnia obłego mniejszego (m. teres minor)

Pies z przykurczem mięśnia obłego mniejszego wykazuje ból przy zgięciu stawu ramiennego. Całkowita miektomia zapewnia pełny i szybki powrót do zdrowia.

Przykurcz mięśnia najdłuższego uda (m. sartorius)

Opisano przypadek u 5-letniego owczarka niemieckiego. Pies miał udo odchylone przyśrodkowo, stawy biodrowy i kolanowy były zgięte, palpacyjnie wyczuwalne było pogrubienie mięśni. Miesiąc po tenektomii nastąpiła całkowita remisja choroby, natomiast po roku doszło do częściowego zrostu z mięśniem smukłym i do jego przykurczu. Przykurcz mięśnia najdłuższego uda jest niezwykle rzadki i daje podobne objawy do przykurczu mięśnia smukłego (15). Leczeniem z wyboru jest tenektomia.

Przykurcz mięśnia półścięgnistego (m. semitendinosus)

Występuje najczęściej u owczarków niemieckich. Często towarzyszy mu przykurcz mięśnia smukłego. Chore zwierzęta wykazują: skrócenie kroku, przyśrodkowe odchylenie kończyny, zewnętrzną rotację kości stępu oraz wewnętrzną rotację kolana. Preferowane jest leczenie farmakologiczne ze względu częste nawroty po operacji.

Przykurcz mięśnia smukłego (m. gracilis)

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas