Przewlekłe zapalenie wątroby skye terrierów
Leczenie
Jeżeli u zwierzęcia poziom miedzi w tkance wątrobowej znacznie przewyższa 400 μg/g, zaleca się, podobnie jak u bedlington terrierów, zastosowanie terapii mającej na celu zmniejszenie wchłaniania miedzi oraz usunięcie jej z hepatocytów.
Pierwszym etapem leczenia jest wprowadzenie diety ubogiej w miedź (aktualnie na rynku dostępnych jest wiele diet wątrobowych o obniżonej zawartości miedzi).
Kolejnym etapem leczenia jest doustne podawanie octanu lub siarczanu cynku (w dawce 100 mg na zwierzę p.o. co 12 godz.), mające na celu redukcję wchłaniania miedzi z przewodu pokarmowego. Cynk powoduje indukcję syntezy metalotionein w enterocytach i wątrobie. W komórkach nabłonka jelit metalotioneiny mają większe powinowactwo do miedzi niż cynku, blokują więc wchłanianie jej do krążenia wrotnego, a przez to umożliwiają wydalenie niewchłoniętej miedzi wraz ze złuszczonymi enterocytami w masach kałowych. Podczas terapii należy monitorować stężenie cynku w surowicy krwi (badane co 2-3 mies.), które powinno być na poziomie od 200 do 300 µg/dl (2).
Rutynowo stosowanym lekiem u zwierząt ze spichrzaniem miedzi w wątrobie jest D-penicylamina (prep. Cuprenil). Jest ona substancją chelatującą metale, powodując koprurię – czyli uwalniając miedź z tkanek i połączeń białkowych, która następnie wydalana jest z moczem. D-penicylaminę stosuje się w dawce 10-15 mg/kg m.c. p.o. co 12 godz. (30 minut przed posiłkiem). Najczęstszym skutkiem ubocznym stosowania D-penicylaminy są wymioty i brak apetytu. Jednak można je zminimalizować, zaczynając leczenie od mniejszej dawki, którą [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
