Przerostowe zwężenie odźwiernika u psa. Opis przypadku

W rozpoznaniu różnicowym przerostowego zwężenia odźwiernika należy wziąć pod uwagę:

• zmiany zmniejszające światło części odźwiernikowej od wewnątrz, np.: ciężkie zapalenia żołądka, nowotwory żołądka, ziarniniaki żołądka, wrzody żołądka, ciała obce w żołądku;
• zmiany zmniejszające światło części odźwiernikowej od zewnątrz (ucisk od zewnątrz), np.: ziarniniaki lub nowotwory trzustki, ziarniniaki lub nowotwory wątroby, ropnie;
• choroby wywołujące wymioty, np.: niewydolność wątroby, niewydolność nerek, zapalenie trzustki (1, 2, 10, 11, 12).

W wypadku ciężkiego przerostowego zwężenia odźwiernika leczeniem z wyboru jest postępowanie chirurgiczne (np. pylorotomia, pyloroplastyka, gastroduodenostomia), natomiast w przypadku przerostowego zwężenia odźwiernika o łagodnym przebiegu, w celu usprawnienia opróżniania żołądka, można stosować leki prokinetyczne, np. metoklopramid czy cizaprid. Dodatkowo w przypadku współistniejącego zapalenia błony śluzowej żołądka, zwłaszcza z obecnością nadżerek i owrzodzeń, należy stosować leki obniżające wydzielanie soku żołądkowego, np. blokery receptora H₂ lub inhibitory pompy protonowej oraz leki powlekające błonę śluzową żołądka, np. sukralfat (1, 3, 6, 9, 12, 13, 14, 16).

Cel pracy

Celem artykułu jest przedstawienie własnych doświadczeń związanych z rozpoznawaniem przerostowego zwężenia odźwiernika u psa na podstawie przypadku klinicznego.

Opis przypadku

Do pracowni endoskopowej Katedry Chorób Wewnętrznych z Kliniką Koni, Psów i Kotów trafił pies, samiec, rasy owczarek niemiecki, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas