Prawidłowe (naturalne) czy patologiczne zachowania związane z przyjmowaniem pokarmu?
Poddane pod rozwagę może być wykorzystanie powyższej „pamięci smaków” w terapii zaburzeń związanych np. z obniżonym łaknieniem lub całkowitą anoreksją, która stanowi poważny problem u kotów. Niejedzący kot, dodatkowo mający nadwagę, znajduje się w grupie ryzyka zwierząt zapadających na zespół stłuszczenia wątroby. I wówczas stajemy przed paradoksem, kiedy otyłego kota traktujemy jak zwierzę w intensywnej terapii i stosujemy u niego dietę realimentacyjną. Niemniej jednak podłożem anoreksji u zwierząt jest najczęściej choroba o charakterze przewlekłym, często wyniszczającym (przewlekła niewydolność nerek, choroba nowotworowa, dysfunkcja wątroby), przebiegająca z objawami intensywnych wymiotów i biegunki (choroby przewodu pokarmowego i trzustki) (3).
Równie silnym bodźcem wyzwalającym jest stres w każdej postaci (zmiana miejsca zamieszkania, liczby domowników, przeprowadzka itp.) (3). Typowym postępowaniem dietetycznym przy obniżonym łaknieniu lub braku łaknienia jest zwiększenie atrakcyjności podawanego posiłku oraz ograniczenie stresu. W celu podniesienia smakowitości pokarmu zazwyczaj zmienia się jego temperaturę (podgrzanie posiłku, dodatek ciepłej wody itp.), zawartość białka i tłuszczu (nośniki smaku) oraz konsystencję (zmiana pokarmu suchego na wilgotny lub na odwrót) lub stosuje się dodatki zwiększające atrakcyjność posiłku, np. cukier, miód, sól itp. (3). W terapii anoreksji wykorzystuje się również naturalny instynkt psa do poszukiwania pokarmu, a kota – do polowania (konga, piłki na smakołyki i karmy, zabawki edukacyjne).
Niemniej jednak w zaawansowanych przypadkach utrzymującego się braku łaknienia należy wprowadzić leki stymulujące apetyt (tab. 2) i rozpocząć karmienie dojelitowe, z zastosowaniem sondy. W przypadku planowanego krótkotrwałego dożywiania zaleca się założenie sondy donosowej [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
