Prawidłowe (naturalne) czy patologiczne zachowania związane z przyjmowaniem pokarmu?

Nawyki żywieniowe kota, neofilia, neofobia

Kot, jako „samotny łowca”, nie lubi towarzystwa podczas konsumpcji. Wg badań prowadzonych przez Kane i wsp. (10) oraz Haupt (9) kot może przyjmować od 3 do 21 posiłków w ciągu doby z większym nasileniem spożycia pokarmu w okresie popołudniowo-wieczorno-nocnym. Notabene jest to zgodne z trybem życia dzikiego drapieżnika, ale może ulegać zmianie w przypadku kotów domowych, które wykazują zdolność częściowej adaptacji swoich zwyczajów do dziennej aktywności człowieka. Okazuje się, że domowy kot potrzebuje ok. 3 tygodni, aby zmienić swój schemat aktywności żywieniowej (6, 8). Nie tylko pora i częstość posiłków kota znacząco różnią się od tych przyjmowanych przez psa, ale i ich objętość. Jednorazowo kot może zjeść ilość odpowiadającą kalorycznej równowartości (25-30 kcal) upolowanej myszy lub małego ptaka, które były/są typowym posiłkiem dzikiego kota (6, 12). I w ten lub podobny sposób (tzn. mało, ale często, lub żywienie ad libitum, jeżeli nie ma przeciwwskazań) powinien być karmiony współczesny kot domowy.

Koty mają tendencję do dwóch typowych zachowań: neofilii oraz neofobii (6, 8, 12). Neofilia jest często traktowana przez właścicieli kotów jako zachowanie niepożądane. Niemniej jednak, konfrontując ją ze sposobem odżywiania się dzikiego kota, można zauważyć, że to stałe poszukiwanie nowych pokarmów (a w przypadku kota domowego – ciągłe wymuszanie na właścicielu podawania nowych produktów) pozwala na samodzielne zbilansowanie dawki pokarmowej (6, 12). Okazuje się więc, że zachowanie pożądane u dziko żyjącego kota może być trudne do zaakceptowania u [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas