Prawidłowe (naturalne) czy patologiczne zachowania związane z przyjmowaniem pokarmu?
W obrębie grupy zwierząt mięsożernych (Carnivora) wyróżnia się dwie podrodziny: psowate (Canoidea) i kotowate (Feloidea), które pod względem żywieniowym zalicza się do 3 różnych typów: zwierzęta mięsożerne, wszystkożerne i roślinożerne. W przypadku psa mówimy o względnej mięsożerności, natomiast kot pozostał bezwzględnie mięsożernym zwierzęciem. Wydaje się, że zachowania związane z przyjmowaniem pokarmu obserwowane u współczesnych psów i kotów są determinowane w dużym stopniu ich pochodzeniem i nawykami przodków (wilka i kota nubijskiego) oraz są odpowiednio modyfikowane aktywnością człowieka (stylem życia – diety wegańskie, wegetariańskie itp., nawykami żywieniowymi, własnymi przekonaniami) (1, 8).
Pies jako zwierzę stadne
Pies jako zwierzę stadne jest przyzwyczajony do „działania” i jedzenia w grupie. Zgodnie z ustaloną hierarchią psy mają zdolność do kontrolowania przyjmowania pokarmu podczas konsumpcji w grupie, niezależnie od poczucia głodu (5, 11). Pies odziedziczył również po swoim przodku – wilku – możliwość zjedzenia jednorazowo posiłku o znacznej objętości, co w połączeniu z łapczywym jedzeniem sprzyja połykaniu powietrza i znacząco zwiększa ryzyko rozszerzenia i skrętu żołądka, szczególnie u ras predysponowanych (5, 11). W obecnej chwili profilaktyka tej jednostki chorobowej w dużej mierze polega na spowalnianiu tempa jedzenia i ograniczaniu ilości połykanego powietrza.
Okazało się bowiem, iż gaz stwierdzany w żołądku ma skład powietrza atmosferycznego i nie powstaje w wyniku fermentacji znajdującego się w nim pokarmu. Spowalnianie tempa jedzenia można osiągnąć, podając psu pokarm w odpowiednio wyprofilowanych miskach oraz utrudniając mu jego pobieranie [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
