Praktyczne podejście do diagnozowania i leczenia moczówki
Leczenie moczówki prostej
Leczenie moczówki prostej ośrodkowej o charakterze idiopatycznym nie jest konieczne. Zespół PU/PD nie jest niebezpieczny dla zdrowia i życia zwierzęcia, jeśli jest zapewniony nieograniczony dostęp do wody, zapobiegający odwodnieniu. Terapia przyczynowa w tym przypadku nie jest możliwa, a w CDI wywołanym nowotworami podwzgórza i przysadki bardzo ograniczona. Jednakże jest to schorzenie bardzo uciążliwe dla właścicieli, dlatego możliwe jest zastosowanie leczenia objawowego. W przypadku braku syntezy wazopresyny jedyną możliwą terapią jest podawanie jej substytutu – syntetycznego analogu. W tym celu stosuje się octan desmopresyny (DDAVP) w formie tabletek, iniekcji podskórnych i dożylnych oraz kropli donosowych, które można stosować także jako krople dospojówkowe. Dawka desmopresyny jest dobierana empirycznie i w przypadku tabletek rozpoczyna się od 0,1 mg 2x dziennie u psów do 20 kg i 0,2 mg również 2x dziennie u psów powyżej 20 kg masy ciała. Przy podawaniu kropli zalecana jest dawka 1-4 kropli co 12 lub 24 godziny, jednak wybierając tę formę leku, trzeba pamiętać o możliwym podrażnieniu spojówek i dużym ryzyku przedawkowania. Dawka przy iniekcji podskórnej wynosi 0,5-2 µg 1-2x dziennie. Maksymalne działanie leku jest osiągane po upływie 2-8 godzin, dlatego zaleca się ograniczenie spożycia wody przez zwierzę po podaniu DDAVP. Lek ten jest bezpieczny, jednak należy uważać na możliwe przewodnienie i hiponatremię, które mogą wystąpić przy nadmiernej podaży wody w trakcie jego stosowania.
Desmopresyna, będąca lekiem z wyboru w leczeniu CDI, jest droga, a należy podawać ją zwierzęciu [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
