Postępowanie żywieniowe w przypadku kamicy szczawianowo-wapniowej u psów i kotów
Dietetyczne czynniki ryzyka
W badaniu
na temat dietetycznych czynników ryzyka powstawania kamicy
szczawianowo-wapniowej stwierdzono, że u kotów spożywających dietę
o niższej zawartości: białka, wapnia, fosforu, magnezu, sodu, potasu,
obniżonej wilgotności oraz z odczynem kwaśnym, było większe ryzyko
powstania kamicy szczawianowo-wapniowej (23, 33). Podobnie w badaniach
przeprowadzonych na psach wykazano, że dieta o niższej zawartości:
białka, tłuszczu, wapnia, fosforu, sodu, chlorków potasu, magnezu,
obniżonej wilgotności lub podwyższonej zawartości węglowodanów
i błonnika, zwiększa ryzyko wystąpienia oksalatów (24, 25, 33).
Obecnie
zalecany jest umiarkowany poziom wapnia w diecie, jego wysokie poziomy
mogą zwiększyć wchłanianie i wydalanie z moczem, co prowadzi do wyższego
RSS (44).
W doniesieniach naukowych brak jest dobrej korelacji
między ilością szczawianów w diecie i ich wydalaniem z moczem.
Na wydalanie szczawianów z moczem wpływa również produkcja endogenna
poprzez metabolizm niektórych cukrów (glukozy, fruktozy), aminokwasów
(np. hydroksyproliny, glicyny, seryny) lub witaminy C, dlatego należy
unikać jej suplementacji (11-13).
Niedobór witaminy
B6 (pirydoksyny) zwiększa endogenną produkcję i wydalanie szczawianów,
ale jest rzadki, a suplementacja tej witaminy nie zmniejsza oksalurii
(2, 51). W jednym z badań wywołany eksperymentalnie niedobór witaminy
B6 u kociąt spowodował wapnicę nerek, jednak doniesienia te nie
powtórzyły się w innych pracach naukowych (6, 14).
U ludzi
z kamicą wapniową występują nieprawidłowości w metabolizmie witaminy
D. Istnieją pojedyncze doniesienia, że u psów z kamicą
szczawianowo-wapniową dochodzi do zmniejszenia konwersji metabolitów
witaminy D: 25(OH)D do 24,25(OH)2D, nieprawidłowości w metabolizmie
witaminy D mogą przyczyniać się do zwiększonego ryzyka [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
