Pooperacyjne postępowanie przeciwbólowe
Leki znieczulające miejscowowo
Kolejną interesującą grupą leków pomocnych w terapii pozabiegowej są leki znieczulające miejscowo. Ich działanie może opierać się zarówno na blokadzie kanałów sodowych w terapii miejscowej, co uniemożliwia depolaryzację neuronów, a tym samym blokuje całkowicie przewodnictwo w szlaku bólowym, jak i na hamowaniu ektopowej aktywności neuronów wstępujących poprzez wpływ na kanały sodowe, wapniowe, potasowe i receptory NMDA (28). Terapię miejscową w leczeniu bólu pooperacyjnego stosuje się poprzez bloki miejscowe z lignokainy, bupiwakainy, mepiwakainy lub ropiwakainy z dodatkiem leków wydłużających ich działanie (takich jak opioidy, alfa-2-agoniści, adrenalina, ketamina) lub bez nich (23) albo stosuje się dreny do znieczulenia nasiękowego, dreny doopłucnowe czy cewniki zewnątrzoponowe, które umożliwiają ciągłe (przez CRI) lub regularne (bolusy) podawanie leków w daną okolicę – tym samym doprowadzając do zatrzymania bodźca bólowego w miejscu jego występowania. Jest to metoda znacząco podnosząca komfort pacjenta w okresie pozabiegowym ze względu na całkowite wyłączenie przekaźnictwa bólowego i przy dobrym jego wykonaniu gwarantuje bezbolesność pacjenta, tym samym zmniejszając liczbę leków podawanych ogólnie i redukując ryzyko uwrażliwienia układu nerwowego. Drugą metodą podaży jest wlew ciągły z lignokainy – jednego z najstarszych syntetycznych leków do stosowanego w terapii miejscowej. Lignokaina ma nie tylko działanie przeciwbólowe. Doskonale sprawdza się jako lek antyarytmiczny, posiada między innymi działanie przeciwzapalne i usprawniające perystaltykę przewodu pokarmowego. Ponadto pełni rolę w przeciwdziałaniu sensytyzacji centralnej (24). Stanowi więc bardzo dobrą metodę terapii bólu pozabiegowego u pacjentów z bólem o komponencie neuropatycznej, a także w terapii bólu trzewnego i [...]
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
