Podsumowanie nowych wytycznych ACVIM dotyczących klasyfikacji, diagnostyki i leczenia kardiomiopatii kotów
Powikłania zatorowo-zakrzepowe (ATE)
Wiele kotów przyjętych w stanie nagłym z objawami zatorowości obwodowej jest poddawanych eutanazji. Jest to podyktowane dobrostanem zwierzęcia i z reguły złym rokowaniem. Czynnikami, które mogą korzystnie wpływać na rokowanie, są: prawidłowa temperatura ciała (normotermia), zator dotyczący jednej kończyny, brak objawów CHF (23). Priorytetem jest odpowiednie zabezpieczenie pacjenta przeciwbólowo, najskuteczniej działają leki z grupy opioidów. Poleca się stosowanie fentanylu, hydromorfonu lub metadonu. W leczeniu zatorowości obwodowej stosuje heparyny drobnocząsteczkowe (LMWH), heparynę niefrakcjonowaną oraz inhibitory czynnika Xa, a leczenie powinno być rozpoczęte tak szybko, jak to jest możliwe.
Leczenie trombolitycznie aktywatorem plazminogenu lub streptokinazą nie jest zalecane. W przypadku współistnienia ATE oraz objawów niewydolności serca wprowadza się leki diuretyczne oraz tlenoterapię i zapewnia się odpowiednią analgezję. Jak najszybciej powinien zostać włączony klopidogrel. Dawka wysycająca wynosi 75 mg/zwierzę, podtrzymująco stosujemy 18,75 mg/zwierzę. Lek może być stosowany również z inhibitorami czynnika Xa. Pacjent powinien zostać powtórnie zbadany 3-7 dni po epizodzie zatorowości. Badanie obejmuje ocenę kończyn pod kątem zmian martwiczych, zaników mięśniowych, funkcjonowania dolnego neuronu motorycznego oraz obejmuje ocenę tętna i temperatury ciała (24).
Podsumowanie
Kardiomiopatie kotów są różnorodną grupą zaburzeń obejmujących mięsień sercowy. Etiologia większości z nich nie została jeszcze dokładnie ustalona ani poznana. Ważne jest badanie kotów z grup ryzyka: ras predysponowanych, zwierząt narażonych na niedobory, wykazujących objawy niewydolności serca oraz nieprawidłowości w badaniu klinicznym mogące wskazywać na [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
