Podsumowanie nowych wytycznych ACVIM dotyczących klasyfikacji, diagnostyki i leczenia kardiomiopatii kotów
Przewlekła niewydolność serca
W tym stadium choroby lekiem z wyboru jest z reguły furosemid w dawce początkowej 1-2 mg/kg m.c. podawanej co 12 godzin doustnie. W przypadku epizodu obrzęku płuc i zaostrzenia objawów leki powinno się podawać drogą dożylną (patrz: faza C ostra CHF). Dawka podtrzymująca furosemidu powinna być uzależniona od objawów. Bardzo ważna jest obserwacja częstości oddechów w spoczynku i powinna się ona utrzymywać poniżej 30/min. Po wprowadzeniu leków moczopędnych ważna jest ocena funkcji nerek: oznaczenie stężenia mocznika i kreatyniny.
Pierwszy pomiar tych parametrów wykonuje się w 3-7 dni od wprowadzenia furosemidu. Profilaktykę przeciwkrzepliwą rozpoczynamy klopidogrelem w dawce 18,75 mg/zwierzę. Lek może powodować wymioty i/lub ślinienie. U kotów bez LVOTO można rozważyć podanie pimobendanu w dawce 0,625-1,25 mg co 12 godzin doustnie (20). Koty w stadium C powinno się badać co 2-4 miesiące lub w przypadku nasilenia objawów.
W przypadku kotów z fenotypem DCM ważna jest ocena żywienia oraz stężenie tauryny w surowicy oraz rozważenie suplementacji tauryny 250 mg p.o. co 12 godzin (21).
Stadium D
U kotów z nawracającymi objawami CHF warto rozważyć zmianę furosemidu (zwłaszcza w dawce powyżej 6mg/kg dziennie p.o.) na torasemid (w dawce początkowej 0,1-0,2 mg/kg m.c. p.o. co 24 godziny, zwiększając dawkę aż do pożądanego efektu. W leczeniu stosuje się również spironolakton w dawce 1-2 mg/kg m.c. p.o. [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
POSTĘPOWANIA
w weterynarii
